Διδακτική δραστηριότητα

Τη δεκαετία του ‘90 το ΚΕΝΤΡΟ ΧΑΡΑΚΤΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ -PANDOLFINI & ΣΙΑΤΕΡΛΗ αποφασίζει τη διοργάνωση σεμιναρίων και σειράς μαθημάτων για τη Χαρακτική και τις τεχνικές της .

Αρχικά απευθύνεται σε εικαστικούς και θεωρητικούς της Τέχνης.  Στη συνέχεια ο κύκλος άνοιξε προς όλους εκείνους που αγαπούσαν τη χαρακτική κι ήθελαν να δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους μ’ αυτό το μέσο.

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

…Αυτό το άνοιγμα του εργαστηρίου προς εκείνους που επιθυμούν να χαράξουν, υπήρξε και συνεχίζει να είναι μια πολύτιμη εμπειρία. Κάποιες φορές, συναντάμε ικανότητα, έμπνευση και επιμονή στην εργασία  και προοπτικές εξέλιξης, σε ανθρώπους που δεν έχουν επιλέξει την Τέχνη ως κύριο στόχο της ζωής τους. Αυτό ανατρέπει μερικές πάγιες πεποιθήσεις. Η τέχνη ανήκει σε όλους. Δεν υπάρχουν στεγανά.

Τα σεμιναριακά μαθήματα που διαρκούν δύο με τρείς μήνες περιλαμβάνουν παραδοσιακές, και σύγχρονες καθώς και πειραματικές τεχνικές της χαρακτικής. Στην αρχή συνηθίζουμε να παρουσιάζουμε στους μαθητές του εργαστηρίου όλη την κλίμακα των βασικών τεχνικών της χαρακτικής και ιδιαίτερα της χαλκογραφίας. Μέσα σ’ αυτή την τεχνική υπάρχουν πολλές άλλες τεχνικές.

Οι πρώτες απόπειρες εργασιών τους ακολουθούνται από δεύτερη και τρίτη εφαρμογή. Καθ’ οδόν, αυτό που προσπαθούμε να περάσουμε ως μήνυμα, είναι το ότι ο καθένας μπορεί να βρεί το δικό του δρόμο έκφρασης, μέσα από μία ή δύο τεχνικές. Ένας χειρονομιακός καλλιτέχνης που επιθυμεί αυθόρμητη έκφραση, καταπιέζεται από μια εφαρμογή δομημένων γραμμώσεων και χαράξεων οργανωμένων στην παραμικρή τους λεπτομέρεια. Είναι φανερό ότι του ταιριάζουν τεχνικές που δεν προϋποθέτουν πολλά προσχέδια και προετοιμασίες, όπως το μελάνι με ζάχαρη, τονική οξυγραφία κλπ. Αντίθετα, εκείνος που διέπεται από πνεύμα οργάνωσης των κινήσεών του, ακριβούς και προϋπολογισμένης δόμησης του σχεδίου του, επιθυμεί τονικές διαβαθμίσεις που δεν συγχέονται και σταδιακή ανίχνευση της γραφής του, πρέπει να επιλέξει μια ανάλογη τεχνική, όπως το καλέμι ή τη βελονογραφία.

Προσπαθούμε με λίγα λόγια να δώσουμε να επιλέξουν οι μαθητές «το φόρεμα» που τους ταιριάζει καλύτερα. Μόνον έτσι αρχίζουν να γοητεύονται και να τους θέλγει μια τεχνική που έχει διαδικασίες, συχνά, πολύ απαιτητικές· η τεχνική στην υπηρεσία της έκφρασης , όχι η έκφραση στην υπηρεσία της τεχνικής.

Στο τέλος κάθε κύκλου μαθημάτων, ο καθείς έχει ανιχνεύσει –έστω φευγαλέα– ποιος χαρακτικός δρόμος ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία του, χωρίς να έχει ξοδέψει τη μισή του δημιουργικότητα στο να εξαντλεί τις δυνατότητες κάθε τεχνικής διαδικασίας.

This post is also available in: Αγγλικα Ιταλικα