Το ΚΕΝΤΡΟ ΧΑΡΑΚΤΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ – PANDOLFINI & ΣΙΑΤΕΡΛΗ Α.Μ.Κ.Ε. παρουσιάζει την ομαδική έκθεση “Γραφή και Ίχνος”, στον χώρο τέχνης ETCH INK από τις 20 Νοεμβρίου – 19 Δεκεμβρίου 2026.
Με κεντρικό άξονα την έννοια της γραφής και του ίχνους ως εικαστικής ταυτότητας και μέσου έκφρασης, παρουσιάζεται η νέα ομαδική έκθεση χαρακτικής συνεργατών και σπουδαστών του ΚΧΑ, αποτέλεσμα μιας πολύμηνης δημιουργικής έρευνας και εσωτερικής αναζήτησης των συμμετεχόντων. Στον κόσμο της χαρακτικής, η γραφή ξεπερνά τα όρια των λέξεων: η χάραξη, η πυκνότητα της γραμμής και το μελάνωμα πάνω στη επιφάνεια της μήτρας μετατρέπεται σε ένα προσωπικό λεξιλόγιο. Η έκθεση αναδεικνύει τη χαρακτική διαδικασία όχι απλώς ως τεχνική, αλλά ως μια αυθεντική πράξη αποτύπωσης της μοναδικής φωνής και οπτικής κάθε δημιουργού στο χαρτί.
Μέσα από πειραματισμούς με τα υλικά και τις φόρμες, τα έργα της έκθεσης εξερευνούν τη εικαστική γραφή ως στρωματογραφία της μνήμης, υλικό αποτύπωμα, προσωπικό λεξιλόγιο και βίωμα, διαπερνώντας από την αυθόρμητη χειρονομία προς την πειθαρχημένη εκτύπωση. Οι καλλιτέχνιδες συνθέτουν προσωπικά αλφάβητα, προσκαλώντας το κοινό σε έναν διάλογο όπου το ίχνος, η χειρονομία και η μορφή συγκροτούν ένα αυτόνομο αυτούσιο υλικό σύμπαν, αλλά και μια ουσιαστική εικαστική κατάθεση, όπου η ύλη συνομιλεί με τη μνήμη και το προσωπικό βίωμα.
Η Ελένη Αναγνώστου, η νεότερη δημιουργός της έκθεσης εξερευνά την ανθρώπινη μορφή μέσα από μια σειρά προσωπογραφιών πραγματικών και επινοημένων προσώπων. Με ιδιαίτερη σχεδιαστική ευχέρεια και τη χρήση γραμμικής και τονικής οξυγραφίας, μετασχηματίζει τα υποκείμενα σε αφηγηματικούς ήρωες, καταθέτοντας μια φρέσκια, προσωπική σπουδή πάνω στη μορφή.
Μέσα από μια διαισθητική γραφή αλληλεπικαλυπτόμενων χαράξεων και στρώσεων ακουατίντας, η Judy Attwood επεξεργάζεται βοτανικές και φυσικές μορφές σε ατμοσφαιρικές, ονειρικές συνθέσεις. Η συσσώρευση των σημαδιών και η διαμόρφωση του φωτός πάνω στη μήτρα λειτουργούν ως εικαστική αποτύπωση της μνήμης και του χρόνου, όπου η ίδια η πράξη της χάραξης διασώζει το ίχνος μιας στιγμής που έχει παρέλθει.
Μέσα από μια σειρά φωτοχαρακτικών, η Στέλλα Βαρδάκη καταγράφει τη συναισθηματική μας ανάγκη να αφήνουμε το στίγμα μας στον κόσμο. Το χιόνι, η άμμος και οι φθαρμένες υφές του αστικού τοπίου μετατρέπονται σε ζωντανούς καμβάδες όπου το ανθρώπινο πέρασμα αποτυπώνεται ανάγλυφα, για να παραδοθεί έπειτα στη φθορά του χρόνου. Πρόκειται για εφήμερα ίχνη που υπενθυμίζουν την παρουσία μας και, ταυτόχρονα, την ποιητική ομορφιά της παροδικότητάς μας.
Μελετώντας την επιφάνεια του μετάλλου σαν ένα πεδίο συσσώρευσης μνήμης, η Σοφία Γλαμπεδάκη μεταχειρίζεται το οξύ, τον χρόνο και το φως μέσω της τονικής οξυγραφίας και της μαύρης τεχνικής. Από τα πυκνά σκοτάδια της πλάκας αναδύεται το γυναικείο σώμα σε στάσεις κίνησης, χορού και έκτασης, όχι πλέον ως απλή περιγραφική μορφή αλλά ως ίχνος εύθραυστο και ακατάλυτο που επιζητεί να εγγραφεί στον χώρο.
Μέσα από επίμονες, επαναληπτικές χαράξεις και αλλεπάλληλες οξειδώσεις της μήτρας με την τεχνική του μελανιού και της ζάχαρης, η Τάνια Δρογώση αναλύει τη δομή των φυσικών στοιχείων. Στα τοπία αυτά, η υλικότητα του εδάφους και του νερού υπερβαίνει την φυσιοκρατική αναπαράσταση και μεταστοιχειώνεται σε ψυχολογικό πεδίο, όπου η ανθρώπινη παρουσία εισάγεται μέσα από την σκιά της, ως υποδόριο ίχνος ύπαρξης στον χώρο.
Μέσα από μια διαρκή διαδικασία αναζήτησης και επαναληπτικών μετασχηματισμών, η Κατερίνα Εξαρχοπούλου αντιμετωπίζει τη γραφή ως τη γεννήτειρα δύναμη του δικού της εικαστικού κόσμου. Στις χαλκογραφίες της, το ίχνος μετουσιώνεται σε σχήμα, σώμα και τελικά σε χώρο, συμπυκνώνοντας την αδρή γραμμή-σημάδι σε μια ανοιχτή, εξελισσόμενη οπτική γλώσσα που εμπεριέχει τη μνήμη των προηγούμενων χαράξεων
Στο έργο της Θεοδοσίας Παπαδοπούλου η φύση, η μνήμη και η φθορά αποτελούν την αφετηρία για μια διαρκή διακύμανση ανάμεσα στο παραστατικό και το αφηρημένο. Αποτυπώματα φύλλων, αφαιρετικές φόρμες επεξεργασμένες με τεχνική chine-collé και σκισμένα χειρόγραφα, σηματοδοτούν τα ίχνη του χρόνου και της ανθρώπινης παρουσίας συγκροτώντας έναν σιωπηλό διάλογο ανάμεσα στην ύλη και τη μορφή.
Η Έφη Σεϊτανίδου επιχειρεί τη μεταστοιχείωση της αυστηρής μαθηματικής λογικής σε μια νέα, ποιητική γλώσσα. Μέσα από τη γραμμική οξυγραφία, τις διαγραφές και τις διακριτικές παρεμβάσεις φύλλων χρυσού πάνω σε τυπογραφικές δομές, διαμορφώνει ένα προσωπικό σύστημα σημείων όπου τα αποκαλυπτόμενα θραύσματα λέξεων μετατρέπονται σε πεδίο φαντασίας και εικαστικής αναζήτησης.
Με αφετηρία τη θεματική της νεκρής φύσης, η Μαρία Φραγκοπανάγου οργανώνει τον εικαστικό χώρο μέσα από μια λιτή, καθαρή και μελετημένη γραφή. Αξιοποιώντας τις τονικές και γραμμικές διαβαθμίσεις της οξυγραφίας, παραθέτει τα αντικείμενα με συνθετική ευκρίνεια και ποιητική ευαισθησία, αναδεικνύοντας την υπόστασή τους μέσα στη σύνθεση.
Η έκθεση πραγματοποιείται με την οικονομική υποστήριξη και την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού.
____________________________________________________________________________________________________
Χώρος τέχνης ETCH INK
Αργυρουπόλεως 16, Λυκαβηττός, Τ.Κ. 114 71, Αθήνα
Εγκαίνια: Παρασκευή 20 Νοεμβρίου, 18:30 – 22:30
Διάρκεια έκθεσης: 20 Νοεμβρίου – 19 Δεκεμβρίου 2026
Ημέρες & ώρες λειτουργίας:
Τετάρτη – Πέμπτη – Παρασκευή 18.00- 21.00 & Σάββατο 11.00 – 15.00
Επικοινωνία | [email protected] | www.athens-printmaking.com
Greek 
English